Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2753-5711 4 2 2025 06 22 Generating Inferences from Qur’anic Verses: A Computational Text Mining Approach تولید استنتاج از آیات قرآن با به‌کارگیری الگوریتم‌های متن کاوی 106596 10.37264/JIQS.V4I2.1 EN Samira Abdi Master's degree in Computational Qur’an Mining, Interdisciplinary Qur’anic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. Alireza Talebpour Associate Professor, Computer Science and Engineering Department, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran 0000-0003-2538-3928 Ahmad Mahmoudi-Aznaveh Assistant Professor, Cyberspace Research Institute, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran Mostafa Moradi Assistant professor, Interdisciplinary Qur’anic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran 0000-0002-3609-7276 Journal Article 2025 10 27 The Recent advancements in deep learning have yielded novel and significant capabilities in natural language processing (NLP) and automatic inference generation. These capabilities are particularly critical due to their resemblance to human reasoning. At the same time, interdisciplinary initiatives have led to substantial advancements in the realms of knowledge and technology. In this study, the Qur’an is examined as a rich source of multiple concepts and teachings. The objective of this research is to employ natural language processing algorithms to derive meaningful and accurate inferences from the English translation of the Qur’an. Inference is defined as the process of deriving a new and logical sentence from two basic and related sentences. The research methodology introduces a model that utilizes transformers and pre-trained language models. Consequently, we construct the set of all unique unordered verse pairs (i<j) from 6,236 verses, totaling 19,440,730 pair evaluations. A fine-tuned BERT-based classifier labels each pair as either exhibiting or not exhibiting a syllogistic relation. Pairs predicted as “Yes” and exceeding a confidence threshold of 0.80 proceed to the subsequent stage, which is inference generation, while all other pairs are discarded. In the following phase, large language models are employed to generate inferences from the selected pairs of verses.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_106596_cde4f8cfb8acbdae496c470f834aaf9e.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2753-5711 4 2 2025 06 22 Fractal Dimensions as a Model for Qur’anic Semantic Depth: Reconsidering the Concept of Buṭūn of the Qur’an ابعاد فرکتال به‌عنوان الگویی برای فهم عمق معنایی قرآن: بازاندیشی مفهوم بطون قرآن 106615 10.37264/JIQS.V4I2.2 EN Iman Dehqanzadeh Hamedan Master's student in Qur’an and Hadith Sciences, Faculty of Theology, Yazd University, Iran Samiyeh Shahbazi Assistant Professor, Department of Qur’an and Hadith Sciences, Faculty of Theology, Yazd University, Iran Mohammad Ali Heydari Associate Professor, Department of Qur’an and Hadith Sciences, Faculty of Theology, Yazd University, Iran Journal Article 2025 11 13 The Qur’an contains verses endowed with profound and complex meanings. Some exegetes and scholars in the field of Qur’anic studies believe that the science of interpretation systematizes this complexity and facilitates deeper understanding. Exegesis, in turn, engages with the various facets or dimensions of the Qur’an. The present paper employs an analytical–comparative method to investigate the issue of Buṭūn of the Qur’an (the inward meanings of the Qur’an) and the emergence of new dimensions within Qur’anic verses, while also applying the characteristics of fractal dimensions to the concept of Baṭn (inward meaning). By utilizing the newly articulated dimensions framed within scientific and political Laffāfeh (envelope) under the Buṭūn of the Qur’an, and by applying the properties of fractal geometry to the Qur’an’s inward meanings (Buṭūn), the presence of such dimensions can be more readily identified. Thus, it can be argued that the Buṭūn of the Qur’an constitute the dimensions of the Qur’an that necessitate its profound conceptual depth. As time progresses and advancements are made, human understanding increasingly reveals that the Qur’an, by virtue of these dimensions, has not only remained relevant throughout all eras but has also continuously offered meanings contingent upon humanity’s level of understanding, shaped by the achievements and advancements of each age. This profound comprehension stems from God’s attribute as the Knower of the Unseen (ʿālim al-ghayb). در قرآن آیات‌ و مضامینی وجود دارد که از پیچیدگی و عمق ویژه‌ای برخوردارند. بسیاری از پژوهشگران و مفسران معتقدند علم تفسیر می‌تواند به کاوش و روشن‌سازی این پیچیدگی‌ها کمک کند و جنبه‌ها یا ابعاد گوناگون آیات را نمایان سازد. پژوهش حاضر با روش تحلیلی–تطبیقی به بررسی «بطون قرآن» و ابعاد تازه موجود در آیات و سوره‌ها می‌پردازد و تلاش می‌کند ویژگی‌های ابعاد فراکتالی را به عنوان مدلی برای فهم عمق معنایی قرآن با مفهوم بطن قرآن تطبیق دهد. بر این اساس، با بازخوانی بطون قرآن در قالب لفافه‌های علمی و سیاسی و تطبیق ویژگی‌های فراکتالی با این بطون، عمق مفاهیم قرآن بیش از پیش آشکار می‌گردد. از این منظر، می توان گفت که هر چه از نظر زمانی به جلو می‌رویم قرآن با وجود این ابعاد در تمامی دورانها جاری مانده، و در گذر زمان و بسته به فهم انسان ذیل دستاوردها و پیشرفت‌های بشری، مفاهیمی نو و عمیق را ارائه می‌دهد که این مفهوم از عالم الغیب بودن خداوند نشأت گرفته است.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_106615_f0d99668319b23f3ecec993fe06fd8a0.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2753-5711 4 2 2025 06 22 Structure and Semantics in Surah al-Nisa': on marriage, wealth, and building a community ساختار و معنا در سوره نساء: خوانشی انسجام‌محور از روابط جنسیتی 106636 10.37264/JIQS.V4I2.3 EN Rawand Zoulfikar Osman Independent Researcher, PhD in Islamic Studies, University of Birmingham, England Journal Article 2025 04 04 This paper asks whether existing scholarship on the unity and structure of Surah al-Nisāʾ can be used as a hermeneutic tool. The first part of the paper attempts to find if there is meaning in the structure, particularly in the final verse on Kalālah, verse 176 which seems to be misplaced. The second part of the paper explores some of the key words used to describe gender/marital relations in Surah al-Nisāʾ, which are actually repeated throughout the surah in different capacities. Drawing on three classical and modern tafsīrs with an eye to coherence (al-Rāzī, al-Biqāʿī, and Tabataba’i) this paper recontextualises such words as qiwāmah, faḍl, and nushūz. In the final discussion, concepts of femininity and masculinity as they relate to the surah are analysed. این مقاله درصدد بررسی این مساله است که آیا پژوهش‌های موجود درباره وحدت و ساختار سوره نساء می‌توانند به‌عنوان ابزاری هرمنوتیکی مورد استفاده قرار گیرند یا خیر. بخش نخست مقاله می‌کوشد بررسی کند که آیا در ساختار سوره معنا نهفته است، به‌ ویژه در آیه پایانی درباره «کلاله» (آیهٔ ۱۷۶) که در نگاه نخست، به نظر در جای نامناسبی قرار گرفته است. بخش دوم مقاله به واکاوی برخی از واژگان کلیدی می‌پردازد که برای توصیف روابط جنسیتی و زناشویی در سوره نساء به کار رفته‌اند و در سراسر سوره، در کارکردها و زمینه‌های مختلف، تکرار شده‌اند. این پژوهش با بهره‌گیری از سه تفسیر کلاسیک و معاصر (تفسیر فخر رازی، بقاعی و طباطبایی)، با تمرکز بر انسجام و پیوستگی متن، به بازخوانی مفاهیمی چون «قوامیت»، «فضل» و «نشوز» می‌پردازد. در بخش پایانی، مفاهیم زنانگی و مردانگی در نسبت با سوره نساء مورد تحلیل قرار می‌گیرند.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_106636_e217acbefa1adbdde138f4496f67a512.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2753-5711 4 2 2025 06 22 The Prophet Muhammad’s Responses to Opponents and Supporters: A Quantitative Analysis of Qur’anic Prophet–People Conversation Patterns واکنش کلامی پیامبر خاتم (ص) به گفتار مخالفان و موافقان: تحلیل کمّی الگوی قرآنی مکالمه پیامبر و مردم 106667 10.37264/JIQS.V4I2.4 EN Fatemeh Ashtiani Master of Qur’anic sciences, Interdisciplinary Qur’anic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran Farzaneh Rohani Mashhadi Assistant Professor, Interdisciplinary Qur’anic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. Alireza Talebpour Associate Professor, Computer Science and Engineering Department, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran 0000-0003-2538-3928 Journal Article 2025 03 10 This study aims to examine the Qur’anic verses that record the dialogues between the Prophet Muhammad (PBUH) and the people. After identifying the dialogical methods employed by the Prophet’s audience, it investigates how the Prophet responded to both opponents and supporters according to their methods. To achieve accurate results and provide a systematic analysis of the verses, association rules (a data-mining method) have been applied. The findings show that the Holy Qur’an contains 153 verses devoted to the dialogues of the Prophet with the people, which can be divided into 72 separate conversations. The main focus of this study is on the verses in which the people initiate the dialogue and the Prophet provides the response. By categorizing the Prophet’s interlocutors into opponents and supporters, and by identifying the dialogical methods used by both sides, ten dialogical methods were recognized: emotional, argumentative, interrogative, exhortative, persuasive, propagative, denunciatory, assertive, derisive, and threatening. The analysis reveals that when the opponents initiate dialogue in an interrogative manner, the Prophet’s response is propagative; when their method is denunciatory, the Prophet responds with propagative and argumentative approaches; when their method is assertive, the Prophet responds in a persuasive manner; and when their method is derisive, his response is threatening. By contrast, the dialogue method of the supporters is predominantly interrogative, to which the Prophet responds in an exhortative manner. این پژوهش درصدد است تا آیات گفتگوی پیامبر خاتم و مردم را مورد بررسی قرار دهد و پس از مشخص کردن روش گفتگوی مخاطبانِ پیامبر خاتم، به چگونگی پاسخ پیامبر به مخالفان و موافقان متناسب با روش آنان بپردازد. برای دست‌یابی به نتایج دقیق و تحلیل روشمند آیات گفتگوی پیامبر خاتم از قواعد انجمنی استفاده شده که یکی از روش‌ها و الگوریتم‌ها در علم داده‌کاوی رایانشی است . یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد در کل قرآن کریم ۱۵۳ آیه اختصاص به گفتگوی پیامبر خاتم و مردم دارد که به صورت ۷۲ گفتگوی مجزا قابل تفکیک است. توجه اصلی در این پژوهش بر آیاتی است که مردم شروع‌کننده گفتگو و پیامبر خاتم پاسخ‌دهنده به ایشان هستند. با دسته‌بندی مخاطبان پیامبر به مخالف و موافق و تشخیص روش گفتگوی به کار رفته شده توسط مخالفان، موافقان و پیامبر خاتم ۵ قاعده گفتگو معرفی شده است. با بررسی آیات مشخص شد زمانی که روش مخالفان برای شروع گفتگو استفهامی است روش پیامبر در پاسخ به ایشان تبلیغی است و زمانی که روش مخالفان انکاری است، روش پیامبر در پاسخ به ایشان تبلیغی و استدلالی است و زمانی که روش مخالفان اظهاری است روش پیامبر در پاسخ به ایشان اقناعی است و زمانی که روش مخالفان تحقیری است روش پیامبر در پاسخ به ایشان تهدیدی است. هم چنین روش گفتگوی موافقان غالباً استفهامی بوده است و پیامبر خاتم پاسخ را به روش ارشادی بیان نموده‌اند.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_106667_28b48779c3edac0ae50834a06021da21.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2753-5711 4 2 2025 06 22 Sentiment and Tone Analysis of the Holy Qur’an Using Natural Language Processing تحلیل احساس و لحن قرآن کریم با استفاده از پردازش زبان طبیعی 106693 10.37264/JIQS.V4I2.5 EN Mahdi Rafiei Master's Degree in Computer Engineering, Department of Computer Engineering, Shahed University, Tehran, Iran Ehsan Khadangi Assistant Professor, Department of Computer Science, Shahed University, Tehran, Iran 0000-0002-6245-429X Journal Article 2025 10 07 This article investigates sentiment and tone analysis of the verses of the Holy Qur’an using advanced Natural Language Processing (NLP) techniques. By leveraging deep learning transformer models such as AraBERT and MARBERT, distinct models were designed and implemented for sentiment analysis (positive, negative, and neutral) and multi-label tone analysis. These models aim to identify emotional and tonal patterns within the sacred text of the Qur’an. Evaluation results demonstrate satisfactory accuracy and F1 scores in detecting these patterns. Furthermore, an analysis of the Qur’an’s text reveals a balanced distribution of tones across its chapters (surahs). This research underscores the potential of NLP as a powerful tool for analyzing complex and multifaceted religious texts, paving the way for future studies in this domain. این مقاله به بررسی تحلیل احساس و لحن آیات قرآن کریم با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته پردازش زبان طبیعی (NLP) می‌پردازد. با بهره‌گیری از مدل‌های ترنسفورمری یادگیری عمیق، از جمله AraBERT و MARBERT، مدل‌های مجزایی برای تحلیل احساس (مثبت، منفی و خنثی) و تحلیل چندبرچسبی لحن طراحی و پیاده‌سازی شده است. هدف این مدل‌ها شناسایی الگوهای احساسی و لحنی موجود در متن مقدس قرآن است. نتایج ارزیابی نشان‌دهنده دقت و F1-score رضایت‌بخش در تشخیص این الگوهاست. افزون بر این، تحلیل متن قرآن حاکی از توزیع متوازن لحن‌ها در سوره‌های مختلف است. این پژوهش ظرفیت‌های پردازش زبان طبیعی را به‌عنوان ابزاری قدرتمند برای تحلیل متون دینی پیچیده و چندوجهی نشان داده و زمینه را برای مطالعات آینده در این حوزه فراهم می‌کند.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_106693_c45a1c0dc7e92c44965a21df2c78134f.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2753-5711 4 2 2025 12 22 The Manifestation of God in the Parable of “Light”: A Re-reading of the Verse “Allah is the Light of the Heavens and the Earth” (Q. 24:35) Based on Modern Science تجلی خداوند در مَثَل «نور»: بازخوانی مفهوم «الله نور السموات و الأرض» بر پایه دانش نورشناسی نوین 106876 10.37264/JIQS.V4I2.6 EN Asieh Zouelm Assistant Professor, Department of Quranic Studies and Hadith, Faculty of Theology, Alzahra University, Tehran, Iran Journal Article 2025 12 07 The Noble Qur’an employs parables (al-amthāl) as a method for bringing the human mind closer to the comprehension of transcendent truths. The expression “Allah is the Light of the Heavens and the Earth” (Q. 24:35) is among the most prominent Qur’anic parables that has long invited reflection among scholars of the Islamic sciences. Using a descriptive–analytical method, this study examines the historical trajectory of the interpretation of this verse in relation to the development of theories in optics. It also analyzes the system of parables in the Qur’an and demonstrates, in light of recent scientific findings, the possibility of novel understandings of this verse that have been neglected in existing exegetical works. A review of the historical course of interpretation reveals that empirical scientific knowledge had little influence on exegetical understandings up to the 13th century CE. The interpretation of al-nūr (light) by Suhrawardī as “that which is manifest and makes manifest” has endured due to its consonance with the empirical understanding of the nature of light. This study shows that, from an ontological perspective grounded in the metaphorical nature of the cosmos, the manifestation of higher truths within it, and the expression of these truths in the Qur’an through parables, attention to recent findings in optical science leads to the discovery of new dimensions of this Qur’anic parable. Features of light, such as the reflection of light in bodies depending on their properties, the visibility of only a small portion of the electromagnetic spectrum, the absoluteness of the speed of light irrespective of the observer’s motion, and the absence of perceived temporal passage in a hypothetical motion at the speed of light, respectively evoke the levels of divine manifestation in beings, the limitations of human perception, and the absoluteness and atemporality of God. قرآن کریم از ضرب‌المثل به‌عنوان شیوه‌ای برای نزدیک‌سازی ذهن انسان به درک حقایق متعالی بهره می‌گیرد. عبارت «الله نور السموات و الأرض» از برجسته‌ترین مثل‌های قرآنی است که از دیرباز اندیشمندان علوم اسلامی را به تأمل واداشته است. این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی، ضمن بررسی سیر تاریخی تفسیر آیه نور در ارتباط با تحول نظریه‌های نورشناسی، با تحلیل نظام مَثَل در قرآن، امکان فهم‌های نوین از آن را در پرتو کشفیات علمی جدید نشان می‌دهد. بررسی سیر تاریخی تفسیر این آیه، عدم تأثیر دانش تجربی روز را در برداشت‌ها تا قرن هفتم هجری نمایان می‌سازد. اما تعبیر سهروردی از نور، «ظاهر و ظاهرکننده»، به دلیل هم‌سویی با درک تجربی از ماهیت نور ماندگار شده است. با لحاظ نگرشی هستی‌شناختی بر مبنای استعاری بودن جهان هستی و تجلّی حقایق عالم بالا در آن، و بیان این حقایق در قرآن در قالب امثال، توجه به کشفیات نوین دانش نورشناسی، منجر به کشف ابعاد تازه‌ای از مثل نام‌برده می‌شود. ویژگی‌هایی از نور همچون بازتاب بخشی از نور در اجسام در نمایان شدن رنگ، رؤیت‌پذیری بخش اندکی از امواج الکترومغناطیس، مستقل بودن سرعت نور از سرعت ناظر، و عدم حس گذشت زمان در حرکت فرضی جسم با سرعت نور، به ترتیب یادآور مراتب تجلی خداوند در موجودات، محدودیت ادراک، مطلق‌بودن و فرازمانی‌بودن خداوند است.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_106876_701b4088cc809a62beb374fc9342bfce.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2753-5711 4 2 2025 12 22 A Critical Analysis of Textual Historicity in Abu Zayd’s Thought in Light of the “Spirit of Meaning” Theory in Transcendent Philosophy واکاوی انتقادی تاریخمندی متن در اندیشه ابوزید بر پایه نظریه «روح‌ معنا» در حکمت متعالیه 106948 10.37264/JIQS.V4I2.7 EN Mansoore Doagoo Lecturer, Faculty of Islamic Teachings, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran Journal Article 2026 02 07 Nasr Hamid Abu Zayd’s theory of the “historicity of the text,” which emphasizes the primacy of cultural context in textual formation, reduces the revelation to a historically bounded linguistic message. By producing a rupture between the textual horizon of meaning and the horizon of the contemporary interpreter, this approach raises serious challenges for the efficacy and dynamism of the language of the Qur’an. The present study, with a critical approach, evaluates Abu Zayd’s linguistic model on the basis of the theory of rūḥ al-maʿnā (spirit of meaning) in Transcendent Philosophy (al-Ḥikmah al-Mutaʿāliyyah). The findings indicate that Abu Zayd’s theory rests on two fundamental errors. First, an ontological rupture between text and author: by treating the text as an independent historical product, Abu Zayd separates it from its author’s trans-historical subjectivity. In contrast, in the rūḥ al-maʿnā model the text is a manifestation and existential continuation of the author, and a union between text and author is established that guarantees the persistence and vitality of meaning. Second, a spurious dualization of maʿnā and maghzā: Abu Zayd holds that maʿnā (meaning as a historical signified) is imprisoned in the past and must be contemporized by constructing a new maghzā (interpretive significance). By contrast, the rūḥ al-maʿnā theory, by explicating the mechanism by which words are instituted for the spirit of meaning, demonstrates that the signification of Qur’anic words is not constrained to the material-historical instances of the period of revelation; rather, words are instituted for general functions and universals. Accordingly, textual meaning possesses a fluid referential capacity that, without requiring a separation between maʿnā and maghzā, can be applied to novel instances in any temporal context. نظریه «تاریخمندی متن» نصر حامد ابوزید، با تأکید بر محوریت «بافتار فرهنگی» در شکل‌گیری متن، وحی را به یک «پیام زبانیِ محصور در تاریخ» تقلیل می‌دهد. این رویکرد با ایجاد گسست میان «افق معنایی متن» و «افق مفسر امروزی»، چالش‌های جدی در کارآمدی و پویایی زبان قرآن ایجاد کرده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد انتقادی، به ارزیابی مدل زبانی ابوزید بر پایه نظریه «روح‌ معنا» در حکمت متعالیه می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد نظریه ابوزید بر دو خطای بنیادین استوار است: نخست، «گسست هستی‌شناختی میان متن و مؤلف»؛ ابوزید با تحلیل متن به مثابه یک «محصول» مستقل و تاریخی، آن را از «مؤلف» فرازمانِ خود جدا می‌سازد. حال آنکه در الگوی روح‌ معنا، متن «تجلی» و امتداد وجودیِ گوینده است و میان متن و ماتن اتحادی برقرار است که ضامن بقا و پویایی معناست. دوم، «دوگانه‌سازیِ کاذب میان معنا و مغزی»؛ ابوزید معتقد است «معنا» (مدلول تاریخی) در گذشته حبس شده و برای معاصرسازی باید «مغزی» (دلالتِ تفسیری) جدیدی ساخت. در مقابل، نظریه روح‌ معنا با تبیین مکانیسمِ «وضع الفاظ برای ارواحِ معانی» نشان می دهد که دلالت الفاظ قرآن، مقید به مصادیقِ مادی و تاریخیِ عصر نزول نیست، بلکه الفاظ برای «کارکردها» و «حقایق کلی» وضع شده‌اند. بر این اساس، معنای متن دارای یک «ظرفیتِ ارجاعیِ سیال» است که بدون نیاز به تفکیک میان معنا و مغزی، قابلیت انطباق بر مصادیق نوپدید در هر عصر را داراست.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_106948_c4dd06cd9d98a016b1df454809f82091.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2753-5711 4 2 2025 12 22 A Metallurgical Re-evaluation of Dhū al-Qarnayn’s Barrier: From the Alloy Hypothesis to an Fe-Cu Composite Model ارزیابی متالورژیکی سد ذوالقرنین: از فرضیه آلیاژ تا مدل کامپوزیت آهن-مس 106982 10.37264/JIQS.V4I2.9 EN Mostafa Jafari Faculty of Chemistry and Petroleum Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran Journal Article 2026 02 22 The construction of the barrier by Dhū al-Qarnayn, as depicted in Surah al-Kahf (Q. 18:96), involves a unique combination of iron and copper. Traditionally, this process has been interpreted as the formation of a homogenous metallurgical alloy. However, from the perspective of materials science, this “Alloy Hypothesis” faces severe technical challenges, including the extreme melting point of iron and the inherent immiscibility of the iron-copper (Fe-Cu) system. This study employs a multidisciplinary methodology, combining Qur’anic analysis with historical metallurgical data from the Achaemenid era (6th century BCE) as a representative technological baseline. We argue that the barrier was not a product of anachronistic alloying but rather a masterpiece of composite engineering. By introducing a “Composite Model” based on interfacial thermal bonding and capillary infiltration, we demonstrate how ancient engineers could achieve structural unification (radm) and corrosion resistance without violating the physical laws of thermodynamics. Our findings suggest that the use of copper as a low-temperature intermediary binder provided a feasible solution for creating an impenetrable, monolithic barrier within the technological constraints of antiquity. ساخت سد توسط ذوالقرنین، آن‌گونه که در سوره کهف (آیه ۹۶) توصیف شده است، شامل ترکیب منحصربه‌فردی از آهن و مس است. به‌طور سنتی، این فرآیند به عنوان ایجاد یک «آلیاژ متالورژیکی همگن» تفسیر شده است. با این حال، از منظر علم مواد، این «فرضیه آلیاژسازی» با چالش‌های فنی شدیدی روبروست؛ از جمله نقطه ذوب بسیار بالای آهن و پدیده ناهم‌امتزاجی ذاتی در سیستم آهن-مس (Fe-Cu). این پژوهش با بهره‌گیری از روش‌شناسی چندرشته‌ای، تحلیل‌های قرآنی را با داده‌های تاریخی متالورژی در عصر هخامنشی (قرن ششم پیش از میلاد به عنوان یک مبنا برای فناوری) ترکیب می‌کند. استدلال ما بر این است که این سد نه محصول یک آلیاژسازی نابهنگام (آناکرونیستی)، بلکه شاهکاری از مهندسی کامپوزیت (چندسازه) بوده است. با معرفی یک «مدل کامپوزیت» مبتنی بر «اتصال حرارتی میان‌سطحی» و «نفوذ موئینگی»، نشان می‌دهیم که مهندسان باستان چگونه توانسته‌اند بدون نقض قوانین فیزیکی ترمودینامیک، به یکپارچگی ساختاری (ردم) و مقاومت در برابر خوردگی دست یابند. یافته‌های ما نشان می‌دهد که استفاده از مس به عنوان یک پیونددهنده واسط با دمای پایین، راهکاری عملی برای ایجاد یک سد نفوذناپذیر و یکپارچه در چارچوب محدودیت‌های تکنولوژیک دوران باستان فراهم کرده است.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_106982_1ab8f546a99d8a4bff3bf94f5a45cee6.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2753-5711 4 2 2025 12 22 Riffaterre’s Semiotic Theory in Angelika Neuwirth’s Intertextual Qur’anic Studies: A Case Study of Surah al-Ikhlāṣ نظریه نشانه‌شناسی ریفاتر در مطالعات قرآن‌پژوهی بینامتنی آنجلیکا نویورت: مطالعه موردی سوره اخلاص 106983 10.37264/JIQS.V4I2.8 EN Seyed Hamed Alizadeh Mousavi Assistant Professor, Department for Comparative Studies, Research Center for Qur’anic Sciences and Culture, Islamic Sciences and Culture Academy, Tehran, Iran Journal Article 2025 11 08 Michael Riffaterre’s semiotic theory, with its emphasis on ungrammaticality and multi-layered reading, has provided an influential model for analyzing the distinctive structure of poetic language. This study investigates the application of Riffaterre’s semiotic framework to Qur’anic interpretation, with a specific focus on Angelika Neuwirth’s intertextual readings of the Qur’an. Neuwirth views the Qur’an as a poetic and dialogical text that engages with earlier religious and cultural traditions. She employs Riffaterre’s model to reveal the text's semantic depth and internal coherence through the notions of ungrammaticality and dual signification. Using Surah al-Ikhlāṣ as a case study, this paper critically evaluates Neuwirth’s application of Riffaterre’s theory by examining her treatment of the supposed “ungrammaticality” regarding the use of the word aḥad. The paper argues that the notion of ungrammaticality in the Qur’an can be reinterpreted not as a violation of linguistic norms, but rather as a semiotic cue that signals deeper intertextual and theological meanings. Accordingly, evaluating alleged irregularities requires a contextual analysis of lexical patterns across the entire Qur’an, where usage, frequency, and semantic range reveal a consistent theological logic. By integrating insights from classical Arabic grammar, lexicography, and tafsīr with modern semiotic theory, this study reassesses the scope and limits of applying Riffaterre’s model to sacred text analysis. It concludes that while semiotic and intertextual approaches can illuminate the Qur’an’s structural and semantic complexity, they must operate within a balanced hermeneutical framework that respects the text's revelatory nature and linguistic precision. Furthermore, this study demonstrates that the intentional utilization of ungrammaticality in the Qur’an effectively serves specific theological functions. نظریه نشانه‌شناسی مایکل ریفاتر، با تأکید بر مفاهیمی چون «نادستورمندی» و «خوانش چندلایه»، الگویی تأثیرگذار برای تحلیل ساختار متمایز زبان شعری فراهم آورده است. پژوهش حاضر به بررسی کاربست چارچوب نشانه‌شناختی ریفاتر در تفسیر قرآن، با تمرکز ویژه بر خوانش‌های بینامتنی آنجلیکا نویورت می‌پردازد. نویورت قرآن را متنی شعرگونه و گفتگومند می‌انگارد که با سنت‌های مذهبی و فرهنگیِ پیش از خود در تعامل است. او از مدل ریفاتر بهره می‌گیرد تا عمق معنایی و انسجام درونی متن را از طریق مفاهیم نادستورمندی و دلالت دوگانه آشکار سازد. این مقاله با محوریت سوره اخلاص به عنوان مطالعه موردی، کاربست نظریه ریفاتر توسط نویورت را از طریق واکاوی رویکرد او به «نادستورمندیِ» مفروض در کاربرد واژه «احد» مورد ارزیابی انتقادی قرار می‌دهد. استدلال محوری نوشتار حاضر آن است که مفهوم نادستورمندی در قرآن را می‌توان نه به مثابه نقض هنجارهای زبانی، بلکه به عنوان یک قرینه نشانه‌شناختی بازتفسیر کرد که بر معانی عمیق‌تر بینامتنی و کلامی دلالت دارد. بر این اساس، ارزیابی بی‌قاعدگی‌های ادعایی، مستلزم تحلیل سیاق‌مندِ الگوهای واژگانی در سراسر قرآن است؛ جایی که نحوه کاربست، بسامد و حوزه معنایی واژگان، منطق کلامیِ استواری را آشکار می‌سازد. این مطالعه با تلفیق دستاوردهای صرف و نحو عربی، لغت‌شناسی و تفسیر با نظریه نشانه‌شناسی مدرن، به بازسنجی قلمرو و محدودیت‌های کاربست مدل ریفاتر در تحلیل متن مقدس می‌پردازد. نتیجه نشان می‌دهد که اگرچه رویکردهای نشانه‌شناختی و بینامتنی می‌توانند پیچیدگی‌های ساختاری و معنایی قرآن را تبیین کنند، اما این رویکردها باید در یک چارچوب هرمنوتیکیِ متوازن عمل کنند که به ماهیت وحیانی و دقت زبانی متن وفادار بمانند. علاوه بر این، پژوهش حاضر اثبات می‌کند که بهره‌گیری آگاهانه از نادستورمندی در قرآن، به‌گونه‌ای کارآمد در خدمت تحقق کارکردهای کلامیِ ویژه‌ای قرار دارد.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_106983_a9f9327f9235fae12fccc92998bd89e2.pdf