Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2976-6982 1 1 2022 06 01 Introducing an Original Method in Evaluating the Scientific Miracle of the Qur’an معرفی روشی بدیع در ارزیابی اعجاز علمی قرآن 5 21 102666 10.37264/jiqs.v1i1.1 EN Alireza Talebpour Associate Professor, Computer Science and Engineering Department, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran 0000-0003-2538-3928 Farzaneh Rohani Mashhadi Assistant Professor, Interdisciplinary Qur'anic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran 0000-0003-2725-5137 Mostafa Moradi Assistant Professor, Interdisciplinary Qur'anic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran 0000-0002-3609-7276 Journal Article 2021 08 22 Proving the miraculous nature of the Qur’an as one of the methods to believe in the Qur’an as a divine text has always attracted the attention of the researchers of the Qur’an; nevertheless, the published efforts on this subject are facing numerous methodological challenges. This research attempts to introduce a new and original method exempt from the challenges of the present methods by utilizing some of the techniques in mathematical sciences, logic and statistics. This scientific case-based method rates the effective parameters in the recognition of scientific miracle for one case. Accordingly, it will calculate the certainty of each case and proceeds to combine the ratings of various cases of scientific miracle to calculate the degree of certainty of the divine nature of the book based on those results. In combining the ratings, a threshold will be determined based on human belief behavior. An advantage of this method is that it is extra-religious, data driven, quantitative, applicable to all texts, and generalizable to the entire content. اثبات اعجاز قرآن به‌عنوان یکی از راه‌های ایمان به الهی بودن این کتاب، همواره مورد توجه پژوهشگران علوم قرآنی بوده است؛ با این حال، پژوهش‌های منتشرشده در این زمینه با چالش‌های روش‌شناختی متعددی روبه‌رو هستند. پژوهش حاضر می‌کوشد با بهره‌گیری از برخی روش‌ها و ابزارهای علوم ریاضی، منطق و آمار، روشی نوآورانه و بدیع ارائه کند که از چالش‌های موجود در روش‌های رایج مصون باشد. این روش علمیِ مبتنی بر مطالعه موردی، پارامترهای مؤثر در شناسایی اعجاز علمی را در هر مورد ارزیابی و امتیازدهی می‌کند. سپس میزان اطمینان حاصل از هر مورد را محاسبه کرده و با تلفیق امتیازات موارد مختلف اعجاز علمی، درجه اطمینان به الهی بودن کتاب را بر اساس مجموع این شواهد به دست می‌آورد. در فرآیند تجمیع امتیازات نیز آستانه‌ای متناسب با الگوی شکل‌گیری باور در انسان تعیین می‌شود. از جمله مزایای این روش آن است که رویکردی برون‌دینی، داده‌محور، کمّی، قابل‌اعمال بر همه متون و تعمیم‌پذیر به تمامی محتوای متن دارد.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_102666_0478a1a937fb5d10222e707cb19d5ef1.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2976-6982 1 1 2022 06 22 Scientific Explanation of Hail Based on the Verse 43 of Surah al-Nūr from the Noble Qurʼan تبیین علمی بارش تگرگ بر پایه آیه 43 سوره نور از قرآن کریم 23 41 103252 10.37264/JIQS.V1I1.2 EN Gholamreza Barati Associate Professor, Faculty of Earth Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran 0000-0001-9023-8239 Fahimeh Paymard MS in Geology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran Journal Article 2021 01 19 Hail is an atmospheric rainfall with a complex mechanism. The Greeks were among the pioneers of knowledge in ancient times and they termed “hail” as “frozen rain” (Anaximander) and “instant freezing of water and moisture” (Aristotle, n.d.). These two meanings are inconsistent with current scientific facts. The Noble Qurʼan is the most authentic text to encourage Muslim believers to think about creation and strengthen their faith in the eternal power of the Creator. For instance, the mechanism of hail falling has been expressed in the verse (Q.24:43) with specific and gradual indications. In this research, first, by library method, different explanations of this verse were obtained from valid interpretive sources and then, the scientific findings of meteorologists and climatologists on hail were extracted from reference scientific texts on atmospheric sciences. In the third stage and based on comparative method, the scientific rules were placed next to interpretations to test the novelty and degree of the allusions of this verse. We found that the stages of hail falling included:“invisible water vapor rises from the sea,” “water vapor ascends into the atmosphere,” “reaching the condensation stage,” “cloud formation,” “convergence of ascending currents,” “formation of cumulonimbus cloud,” “growth of hailstones during successive ascents and descents by adsorption and freezing of ice needles,” and finally “their fall down over ground” respectively. Meanwhile, the steps in the Noble Qurʼan are mentioned in verse (Q.24:43) in the following order:“clouds movement slowly,” “clouds convergence,” “clouds accumulation,” “the formation of mountain-like clouds,” and “hail falling from the clouds.” The results also showed that likening cumulonimbus cloud in the verse (Q.24:43) to “mountain” have four respects that were beyond the comprehension of the people at the time of the revelation of the Qurʼan. Nowadays, these features are known to stationary and satellite meteorological instruments. These four characteristics are “cloud layer temperature,” “their constituent phase,” “troughs and ridges inside the cloud” and “cloud height up to the tropopause.” Based on these four characteristics, the Noble Qurʼan considered the cloud of cumulonimbus as similar as “mountains.” Meteorologists divide any cumulonimbus cloud into three floors, including cold at the bottom, super-cold at the top and intermediate in the middle. We find these three floors in the same way in the high mountains. These floors are the current rivers (liquid phase), snow and ice reserves (solid phase) and in the middle region a combination of two liquid and solid phases, namely water and ice. Images from the cumulonimbus from above the atmosphere show dark and deep valleys and light and raised ridges. The fourth feature is to be said, none of the surface phenomena are as high as the mountains. Finally, meteorological findings show that it is the only cumulonimbus that rises from the ground to a height of 12,000 meters and more. تگرگ یکی از بارش‌های خسارتبار جوی با سازوکاری پیچیده است. یونانیان که از جمله پیشروان دانش در دوره های کهن تاریخی بوده اند، از تگرگ تعابیری مانند باران یخ زده (آناکسیمنس) و انجماد آنی آب و رطوبت (ارسطو) ارایه داده اند. این دو معنا با حقایق علمی کنونی سازگار نیست. قرآن کریم یعنی معتبرترین متن دینی مسلمانان، برای تشویق مومنان به اندیشه در آفرینش و تقویت ایمان به نیروی لایزال آفریننده، در آیه 43 سوره نور، سازوکار بارش تگرگ را با اشاراتی مشخص و مرحله‌مند بیان کرده است. در این تحقیق نخست با روش کتابخانه‌ای از منابع تفسیری معتبر، تبیین‌های مفسران و از متون علمی مرجع در علوم جو، یافته‌های علمی هواشناسان و آب‌وهواشناسان استخراج شد و سپس با روش تطبیقی قواعد علمی در کنار تفاسیر قرار گرفت تا نو بودن اشارات این آیه و نیز مرحله‌مندی اشارات آزمون شود. نتایج نشان داد مراحل بارش تگرگ از دیدگاه علم به ترتیب شامل «برخاستن بخار نامریی آب از دریا»، «صعود بخار آب در جو»، «رسیدن به مرحله تراکم»، «تشکیل ابر»، «همگرایی جریان‌های صعودی»، «تشکیل ابر کومولونیمبوس»، «رشد دانه‌های تگرگ در طی صعود و نزول‌های پیاپی با جذب و انجماد سوزن‌های یخی»، «نزول نهایی با غلبه نیروی گرانش بر دانه‌های رشد یافته» است. در این حال مراحلی که در قرآن کریم و در آیه 43 سوره نور آمده است شامل «رانده شدن ابرها به آرامی»، «همگرایی ابرها»، «تراکم ابرها»، «تشکیل ابرهای کوه‌پیکر» و «بارش تگرگ از میان ابر» است. همچنین نتایج نشان داد تشبیه ابر تگرگ‌زا به «کوه» به جهت چهار ویژگی فراتر از درک مردمان زمان نزول قرآن بوده است. این ویژگی‌ها که با ابزارهای هواشناسی ایستگاهی و ماهواره‌ای شناخته‌ شده‌اند شامل «دمای طبقات ابر»، «فاز مواد تشکیل دهنده»، «دره‌ها و پشته‌های داخل ابر» و «بلندای ابر تا سقف تروپوسفر» هستند. بر پایه چهار ویژگی یاد شده، قرآن کریم از میان همه آفریده‎های روی کره زمین، «کوه» را شبیه‌ترین پدیده به ابر کومولونیمبوس دانسته است. دانش امروز هواشناسی، پیکره ابر کومولونیمبوس را به سه طبقه شامل سرد در پایین، فراسرد در بالا و بینابین در میانه تقسیم می‌کند. مطابق این سه طبقه، در دامنه عموم کوه‌های مرتفع، رودهای جاری (فاز مایع)، در حوالی قله‌ها، ذخایر برف و یخ (فاز جامد) و در منطقه میانی ترکیبی از دو فاز مایع و جامد یعنی آب و یخ می‌یابیم. تصاویر تهیه شده از ابرکومولونیمبوس در بالای جو، دره هایی تاریک و عمیق و پشته‌هایی روشن و برآمده نشان می‌دهد. در مورد ویژگی چهارم گفتنی است، چنانکه در میان پدیده‌های سطح زمین هیچیک به بلندای کوه‌ها نیستند، یافته‌های هواشناسی نشان می‌دهد که تنها کومولونیمبوس است که از سطح زمین تا بلندای 12 هزارمتر و بیشتر قد می‌کشند.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_103252_b35c29bdfa405d84cca4873cea1b9140.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2976-6982 1 1 2022 06 01 Formation of the Universe from the Viewpoint of the Qur'an and Science پیدایش جهان از دیدگاه قرآن و علم 43 56 101431 10.37264/jiqs.v1i1.3 EN Hossein Shojaie Associate professor, Faculty of Physics, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran Bahareh Mazaheri Tehrani Ph.D. in Qur'an and Hadith studies, University of Islamic Denominations, Tehran, Iran Journal Article 2021 08 31 In the matter of the formation of the universe, the holy Qur’an mentions various phenomena, each playing a special role in the evolution of the universe. In this article, we describe two celestial phenomena that have been discussed in verses (Q.21:30) and 41:11, and we assess the possibility of matching these two verses with new scientific findings. Our approach in this study is that we first examine the plausible meanings of the verses through lexical, morphological, syntactic and interpretive analysis. Then we propose possible scientific phenomena compatible with achieved meanings of the verse and evaluate their conformity. Results of this study show that the reference of the Qur’an to the two phenomena, i.e., “coalescence and separation of the skies and the earth,” and “the formation of the sky from smoke,” can be compatible with the scientific phenomena of the Big Bang, the formation of the solar system and the formation of the earth and its atmosphere. در آیات متعددی از قرآن کریم به موضوع پیدایش جهان و پدیده های مختلف مرتبط با آن اشاره شده است. در این نوشتار به شرح دو پدیده آسمانی که در آیات 30 سوره الانبیاء و 11 سوره فصلت مطرح شده اند، پرداخته و امکان انطباق این دو آیه با یافته های جدید علمی را مورد نقد و بررسی قرار داده ایم. رویکرد ما در این پژوهش بدین صورت است که ابتدا با تحلیل های لغوی، صرفی، نحوی و تفسیری، معانی محتمل آیه را بررسی می نماییم. سپس احتمالات مختلف علمی نزدیک به معنای آیه را مطرح کرده و نقاط قوت و ضعف آنها را ارزیابی می نماییم. نتایج این پژوهش نشان می دهد که اشاره خداوند به پیوسته بودن آسمانها و زمین و سپس جدا شدن آنها در آیه 30 الانبیاء و پدیده آسمان دودمانند در آیه 11 فصلت می تواند با پدیده های علمی بیگ بنگ، تشکیل منظومه شمسی و ابتدای شکل گیری زمین و جو آن مطابقت داشته باشد.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_101431_6da2a4f039938adde238061197e26197.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2976-6982 1 1 2022 06 01 An Evolutionary Reading of Adam's Creation in the Qur'an with Emphasis on the Concepts of Creation and Selection خوانش تکاملی از خلقت آدم در قرآن با تکیه بر مفاهیم خلق و اصطفاء 57 69 101378 10.37264/jiqs.v1i1.4 EN Farzaneh Rohani Mashhadi Assistant professor, Interdisciplinary Qur'anic studies Research Institute, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran 0000-0003-2725-5137 Gholamreza Hasanzadeh Full Professor, Department of Anatomy, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran Journal Article 2021 08 21 In theological debates about the creation of human and the theory of evolution, “the theory of creation” means the creation of human at once by the creator of the universe, and “the theory of evolution” means the natural, normal, and gradual creation of human in the evolutionary cycle of life. The question is whether the Qur’an also views human creation as contradictory to his natural and evolutionary genesis. This study shows that the Qur’anic concepts of creation (khalq) and selection (iṣṭifāʾ) based on the contextual analysis of these vocabularies allow for an evolutionary reading of human creation. Creation means the emergence of phenomena in a natural, time-consuming, step-by-step process with the interference of natural laws supported by God’s command. The meaning of the presence of divine command in all stages of creation is the consciousness of all the objects and their components which is effective in the process of creating an organ along with other factors. Also, the concept of selection of Adam suggests that Adam was chosen among his contemporaries as the first modern human being because of his physical and mental superiority, and his creation was not at once, unnatural and unrelated to previous generations. در مباحث کلامی مربوط به آفرینش انسان و نظریه تکامل، «نظریه خلقت» به معنای آفرینش دفعی انسان به‌وسیله خالق جهان است و «نظریه تکامل» به معنای پیدایش طبیعی، تدریجی و عادی انسان در بستر فرایند تکاملی حیات تلقی می‌شود. پرسش اصلی آن است که آیا قرآن نیز آفرینش انسان را در تقابل با منشأ طبیعی و تکاملی او می‌داند یا خیر. این پژوهش نشان می‌دهد که مفاهیم قرآنی «خلق» و «اصطفاء»، بر پایه تحلیل بافتاری این واژگان، امکان ارائه تفسیری تکاملی از آفرینش انسان را فراهم می‌سازند. بر این اساس، «خلق» به معنای پدید آمدن موجودات در فرایندی طبیعی، تدریجی و زمان‌بر است که در آن قوانین طبیعی، تحت پشتیبانی و اراده الهی، در تحقق پدیده‌ها نقش‌آفرینی می‌کنند. مقصود از حضور امر الهی در همه مراحل آفرینش نیز آگاهی و شعور همه موجودات و اجزای آن‌هاست که در کنار سایر عوامل، در فرایند شکل‌گیری موجودات تأثیرگذار است. همچنین مفهوم «اصطفاء» درباره آدم(ع) دلالت دارد بر اینکه وی به سبب برتری‌های جسمانی و ذهنی خود، از میان هم‌عصرانش به‌عنوان نخستین انسان مدرن برگزیده شد؛ ازاین‌رو آفرینش او پدیده‌ای دفعی، فراطبیعی و گسسته از نسل‌های پیشین نبوده است.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_101378_06075a68d42846c47c3d7b5a2a9ee61d.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2976-6982 1 1 2022 06 01 Why the Dhul-Qarnayn's dam is impenetrable? A Chemical and physical study نفوذ ناپذیری سد ذو القرنین از منظر شیمیایی و فیزیکی 71 82 101435 10.37264/jiqs.v1i1.5 EN Ali Moghaddasi Ph.D. in Chemistry, shahid beheshti university, Tehran, Iran Journal Article 2021 09 01 By development of human scientific abilities, more miracle aspects and wonders of the Qur’an have been recognized. Stating the story of Dhu al-Qarnayn and constructing of dam, verses (Q.18:83-98) have pointed some valuable scientific aspects regarding chemistry, physics and metallurgy. The instruction for the structure reveals the non-accidental process, because the precise expected physical, chemical and metallurgical properties. The three-layer structures of dam with dendrite like microstructure in its matrix will guarantee the durable structure against most chemical destructive agent, mechanical damage and thermal threats. Hence the powerful people of Gog and Magog could not overcome the high tensile strength of iron, high ductility of copper and the high toughness of CuFe alloy. The high thermal and temperature resistance are the evidence for more structural power. Such masterpiece of engineering, in technology of alloying, could not be based on the knowledge of common craftsmen of that time, but it must have been based on superhuman wisdom. Consequently, although the Qur’an is a book of guidance, but it reports some original scientific issues, such as the Dhu al-Qarnayn story. These were not known in the age of revelation and after progressing in science, but the truth of considered issues has been proved. However, because of the clear instruction, and the precise prediction of properties, it is possible to use the verses as an excellent idea for scientific advancement, rather than reporting events. با گسترش توانایی‌های علمی بشر، ابعاد بیشتری از اعجاز و شگفتی‌های قرآن شناخته شده است. قرآن در بیان داستان ذوالقرنین و ساخت سدّ (سوره کهف، آیات ۸۳ تا ۹۸) به نکات ارزشمند علمی در حوزه‌های شیمی، فیزیک و متالورژی اشاره کرده است. دستورالعمل ارائه‌شده برای ساخت این سازه، فرایندی هدفمند و غیرتصادفی را نشان می‌دهد؛ زیرا ویژگی‌های فیزیکی، شیمیایی و متالورژیکی مورد انتظار به‌گونه‌ای دقیق مورد توجه قرار گرفته‌اند. ساختار سه‌لایه سد، همراه با ریزساختاری شبیه دندریت در زمینه آن، پایداری و دوام سازه را در برابر بیشتر عوامل شیمیاییِ مخرب، آسیب‌های مکانیکی و تهدیدهای حرارتی تضمین می‌کند. ازاین‌رو، قوم یأجوج و مأجوج نتوانستند بر استحکام کششی بالای آهن، شکل‌پذیری زیاد مس و چقرمگی بالای آلیاژ آهن–مس غلبه کنند. مقاومت بالای سازه در برابر حرارت و دما نیز شاهدی بر استحکام بیشتر آن است. چنین شاهکار مهندسی در فناوری آلیاژسازی نمی‌توانسته صرفاً بر دانش متعارف صنعتگران آن عصر متکی باشد، بلکه باید مبتنی بر حکمتی فراتر از توان عادی بشر بوده باشد. هرچند قرآن کتاب هدایت است، اما در ضمن گزارش برخی رخدادها، به مسائل اصیل علمی نیز اشاره می‌کند؛ از جمله داستان ذوالقرنین. این نکات در عصر نزول شناخته‌شده نبودند و با پیشرفت علوم، درستی بسیاری از آن‌ها آشکار شده است. افزون بر این، به سبب وجود دستورالعمل‌های روشن و پیش‌بینی دقیق ویژگی‌های مورد نظر، می‌توان از این آیات نه‌تنها برای گزارش یک رویداد تاریخی، بلکه به‌عنوان الهام‌بخش و ایده‌ای ارزشمند برای پیشرفت علمی نیز بهره گرفت.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_101435_8109c2da2c2dc6f6347d4f58002bb387.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2976-6982 1 1 2022 06 01 Reinterpretation of “the Darkness of the Three” in Verse 6 of Surah al-Zumar, in Light of the Components of the Scientific Miracle of the Qur’an بازخوانی تعبیر «ظُلُماتٍ ثَلاث» در آیه 6 سوره زمر در پرتو مولفه های اعجاز علمی قرآن 83 105 101476 10.37264/jiqs.v1i1.6 EN Mohammadreza Besharati Ph.D. Student in software engineering, Sharif University of Technology, Tehran, Iran Zahra Besharati Ph.D. in Quran and Hadith studies, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran Journal Article 2021 09 17 One of the phrases that has been considered by most commentators with the approach of empirical science is “the darkness of the three (the three veils of darkness)” in the verse (Q.39:6). They have interpreted this combination as the three darknesses of the abdomen, uterus and amnion-chorion. A view has also been put forward by contemporaries, which considers it as the spaces between the abdomen and uterus, the flesh of the uterus and the amnion, the amnion and the fetus, and has considered such an interpretation as an example of the scientific miracle of the Qur’an. In the meantime, another approach can be taken and based on the descriptive-analytical method and with the focus on the interdisciplinary approach, what is the “darkness of the three” is examined. Accordingly, by relying on the symbol of “complete and dense indifference and shapelessness before creation” for “darkness of the three,” this phrase can be considered as the platform for the formation of protein structures (based on genetic information contained in DNA codes), which are the cornerstone of the structure and biological processes of living organisms (without the production of proteins, no biological processes will be formed and no cells and organs will be made). It should be borne in mind that this interpretive possibility is also compatible with the components of the scientific miracle of the Qur’an. از جمله تعابیری که با رویکرد علم تجربی مطمح نظر غالب مفسران قرار گرفته، «ظُلُمات ثَلاث» در آیه 6 سوره زمر است. ایشان از ترکیب مذکور به تاریکی های سه گانه بطن، رحم و مشیمه تعبیر کرده اند. دیدگاهی نیز از سوی معاصران ارایه شده که آن را فضاهای بین شکم و رحم، گوشت رحم و آمنیون و آمنیون و جنین دانسته و چنین تعبیری را مصداقی از اعجاز علمی قرآن تلقی نموده است. در این میان می توان رویکرد دیگری داشت و با تکیه بر روش توصیفی- تحلیلی و با محوریت رویکرد میان رشته ای، چیستی «ظُلُمات ثَلاث» را مورد بررسی قرار داد. بر این اساس، با تکیه بر نماد«بی تمایزی و بی شکلی کامل و متراکم قبل از خلقت» برای «ظُلُمات ثَلاث» می توان این تعبیر را بستری جهت شکل گیری ساختارهای پروتئین‏ها (بر اساس اطلاعات وراثتی مندرج در کدهای DNA) دانست که سنگ بنای ساختار و فرآیندهای زیستی موجودات زنده هستند (بدون ساخته شدن پروتئین‏ها هیچ فرآیند زیستی شکل نگرفته و هیچ سلول و ارگانی نیز ساخته نخواهد شد). باید در نظرداشت این احتمال تفسیری با مولفه های اعجاز علمی قرآن نیز سازگار می نماید.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_101476_ea689ad20c3c2ae354f5b077f99898d2.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2976-6982 1 1 2022 06 01 The relation between the language of the Qur'an and science (A Comparative Approach to the Features of the Language of the Qur’an and Science and Their Important Differences) نسبت زبان قرآن و زبان علم: روی‌آوردی تطبیقی به ویژگی‌های زبان قرآن و زبان علم و اهمّ تمایزهای آنها 109 125 102661 10.37264/jiqs.v1i1.7 EN Ghasem Darzi Assistant professor, Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran 0000-0001-8945-5666 Journal Article The true interdisciplinary study needs knowledge and mastery in three levels of epistemological, methodological and linguistic requisites. The linguistic level is one of the most important fundamental levels in science, which needs to be considered in interdisciplinary communication. Two major approaches about the language of the Qur’an are considered by researchers till now: philosophichermeneutics and textual. Muslim researchers are interested in the former approach and orientalists frequently incline to the latter. Although the relation between the language of the Qur’an and the language of science with text-oriented approach is less frequently taken into account. Considering the foresaid approach in this article, the author studies the differences between the language of the Qur’an and the language of science and classifies them into five categories: 1. The use of ambiguity and linguistic amphibology; 2. The use of analogy, metaphor and metonymy; 3. Holism and polysemy; 4. The application of the language of sermon and dialogue; 5. The application of verbal complexity. The use of these five linguistic features of the Qur’an is to a large extent different from their use in science. It thus causes complexity in the relation between the Qur’an and humanism on the one hand and experimental sciences on the other. مطالعه میانرشته ای صحیح ملازم با آگاهی و تسلط بر سه سطح از الزامات است: الزامات معرفت شناختی، روش شناختی، و زبان شناختی. ساحتِ زبانی یکی از مهمترین ساحتهای علوم است که در ارتباط بیناعلومی لازم است مورد نظر قرار بگیرد. زبانِ قرآن و زبان علم نیز در زمره مهمترین بخشها در ساحت زبانی است. تاکنون دو رویکرد عمده پیرامون زبان قرآن در میان قرآن پژوهان مورد نظر بوده است: رویکردِ فلسفی-هرمنوتیکی و رویکرد متنی. قرآن پژوهان مسلمان عمدتاً به رویکردِ اول و خاورشناسان غالبا به رویکردِ دوم تمایل داشته اند. در این میان نسبتِ زبانِ قرآن و زبانِ علم آن هم با رویکردِ متن محور کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با مدّ نظر قرار دادنِ همین رویکرد به اهمّ تمایزات زبان قرآن با زبان علم پرداخته و این تمایزات را در قالب 5 قسمت مورد نظر قرار داده است: 1- کاربستِ ابهام و ایهامِ زبانی؛ 2- کاربستِ تشبیه، استعاره، و مجاز؛ 3- کل نگری و چندمعنایی؛ 4- کاربستِ زبانِ خطابه و دیالوگ؛ و 5- کاربستِ تعقید لفظی. کاربستِ این 5 زبان در قرآن تمایز واضحی با علم دارد و همین امر نیز موجب میشود ارتباط قرآن با علوم انسانی و تجربی بسیار پیچیده گردد.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_102661_bd9a33941c17dedda105311327a5a4cd.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2976-6982 1 1 2022 06 01 Investigating the story of Noah’s Flood according to Qur'anic verses and archaeological researches بررسی داستان طوفان نوح(ع) به استناد آیات قرآنی و پژوهش‌های باستان‌شناسی 129 153 101646 10.37264/jiqs.v1i1.8 EN Mozhgan Khanmoradi Assistant professor, Department of Archeology, University of Tehran, Tehran, Iran Narjes Tavakoli Mohamadi Ph.D. in Quran and Hadith studies, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2021 11 04 One meaning of the word āyah in Qur’anic context refers to a sign, which is a divine miracle as attested in verse (Q.54:15): Certainly We have left it as a sign; so, is there anyone who will be admonished? The verse refers to the story of Noah’s Ark and his nation’s penalty, which is presented as a sign for posterity. There are various perspectives among interpreters about the reference of pronoun it in the verse, depending on whose antecedent, the verse can be considered as one of the verses expressing divine miracles. The present study tries to investigate the aforementioned verse and its miraculous aspects through an interdisciplinary method between the Qur’an and archaeology. Based on conducted studies, the word āyah implies to Noah’s Ark or the Flood phenomenon and rescuing a few of his nation who are the only survivors of humankind. Given archaeological studies, there is no certain evidence yet to confirm the remains of the Noah’s Ark and the verse cannot thus be considered as a scientific miracle. As a result, the miraculous aspect of the verse indicates giving notice of the unseen which is verified in verse (Q.11:49). یکی از معانی واژه«آیه» در گفتمان قرآن نشانه ای است که بر یکی از «معجزات» الهی دلالت دارد، چنانکه در آیه 15 سوره قمر"وَلَقَد تَّرَکْنَاهَا آیَة فَهَلْ مِن مُّدَّکِر" که به داستان کشتی نوح (ع) و عذاب قوم ایشان اشاره دارد، نشانه ای برای آیندگان معرفی کرده است. در میان مفسران دیدگاه های مختلفی درباره مرجع ضمیر«ها» وجود دارد. بر این اساس بسته به اینکه ضمیر «ها» به چه چیزی بازگردد، این آیه را می توان در زمره آیاتی دانست که یکی از معجزات الهی را بیان میکند. در این راستا در مقاله حاضر با اتخاذ روش بینرشته ای میان قرآن و باستانشناسی، در پی آنیم که معجزه بودن آیه مذکور و وجوه اعجاز آن را بررسی کنیم. بر اساس پژوهشهای صورت گرفته واژه «آیه» به کشتی نوح (ع) یا واقعه طوفان و نجات معدودی از قوم نوح (ع) اشاره دارد که تنها بازماندگان نوع بشر بوده اند. از آنجا که طبق پژوهش های باستانشناسی، هنوز مدرک قطعی مبنی بر باقی ماندن اثری از کشتی نوح یافت نشده است، نمی توان اعجاز آیه را از نوع علمی برشمرد. از این رو، وجه اعجاز آیه تنها از «اخبار از غیب» است که آیه 49 سوره هود نیز آنرا تایید می کند.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_101646_cf93256401811af7fd3d8a3e8bbecdc4.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2976-6982 1 1 2022 06 01 Metaphorical Conceptualization in the Last Eleven Parts of the Holy Qur’an: A Cognitive and Cultural Explanation مفهوم‌سازی استعاری در یازده جزء قرآن کریم: تبیینی شناختی و فرهنگی 157 185 101463 10.37264/jiqs.v1i1.9 EN Ali Talebi Anvari PhD in Linguistics, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran 0009-0002-3948-077X Mahinnaz Mirdehghan Farashah Associate Professor, Department of Linguistics, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran Journal Article 2021 09 12 The present semantic research has been performed in order to provide a cognitive and cultural explanation of conceptual metaphors in parts 20 to 30 of the Holy Qur’an. Extraction of ‘types of conceptual metaphors,’ determination of ‘high frequency metaphors,’ ‘source domains’ and ‘target domains’ is the process of conducting research using the conceptual metaphor theory. The variety of concepts of ‘target’ and the functional frequency of ‘source’ concepts indicate what concepts are intended in the holy Qur’an through metaphorical conceptualization. This study provides a basis for further understanding of the worldview presented in the Holy Qur’an and the possibility of determining the behavioral patterns of religion by identifying metaphors. The results of the present study represent a septenary classification of metaphors in the ‘empirical source domain,’ containing: ‘social life,’ ‘needs of the body and its activity,’ ‘image schemas (schema-based),’ ‘elements of nature,’ ‘person,’ ‘body parts,’ and ‘similarity-based metaphors (simile)’; Among which, the highest percentage of metaphorical conceptualization in the source domain is in ‘social life’ and the lowest one is in the domain of ‘person.’ Considering the fact that most of the human knowledge is about the elements and subdomains of ‘social life,’ Qur’anic sources in this domain have played the major role in abstracting the cultural and doctrinal concepts of religion and organizing Islamic religious experiences using the sources of this field and have been used as customary (conventional) and practical models. Accordingly, Qur’anic metaphors lead to the formation of cultural and cognitive patterns, and the ‘monotheistic belief system’ (Qur’anic) directs human bodily experiences in metaphorical conceptualization, and this ‘Qur’anic worldview’ can be seen as an Islamic cultural and cognitive model in the Qur’anic metaphorical schema. پژوهش معنی‏ شناختی حاضر به منظور ارائه تبیینی شناختی و فرهنگی بر استعاره‌های مفهومی در جزء‌های 20 تا 30 قرآن مجید به انجام رسیده است. استخراج «انواع استعاره های مفهومی»، تعیین «استعاره‌های پربسامد»، «حوزه های مبدأ» و «حوزه‌های مقصد» روند انجام پژوهش با استفاده از نظریۀ استعارۀ مفهومی می‌باشد. تنوع مفاهیم «مقصد» و بسامد کاربردی مفاهیم «مبدأ» نشان می‌دهند، قرآن مجید در خصوص چه مفاهیمی قصد معنی‌افزایی از طریق مفهوم‌سازی استعاری را داشته است. این بررسی زمینه‌ای برای درک بیشتر جهانبینی ارائه شده در قرآن مجید و امکان تعیین الگوهای رفتاری دین با شناسایی استعاره‌ها را فراهم می‌آورد. نتایج تحقیق حاضر نمایانگر طبقه‌بندی هفت‌گانه از استعاره‌ها در «حوزه تجربی مبدأ» مشتمل بر: «زندگی اجتماعی»، «نیازهای بدن و فعالیت آن»، «طرحواره‌های انگاره ای (طرحواره‌بنیاد)»، «عناصر طبیعت»، «شخص»، «اعضای بدن»، و «استعاره‌های شباهت‌بنیاد (تشبیهی)» است؛ که از آن میان بیشترین درصد مفهوم‌سازی استعاری در حوزه مبدأ «زندگی اجتماعی» و کمترین آن در حوزه‌ «شخص» است. با در نظر داشتن این نکته که بیشترین شناخت بشر از عناصر و زیرحوزه‌های «زندگی اجتماعی» است، مبادی قرآنی نیز در این حوزه بیشترین نقش را در انتزاع‌زدایی مفاهیم فرهنگی و اعتقادی دین داشته‌اند و تجارب دینی اسلامی را با استفاده از مبدأهای این حوزه سامان داده و به عنوان الگوهایی عرفی (قراردادی) و عملی به کار برده‌اند. بر این اساس، استعاره‌های قرآنی به تشکیل الگوهای فرهنگی و شناختی می‌انجامند و «نظام اعتقادی توحیدی» (قرآنی) به تجارب بدن‌مند بشر در مفهوم‌سازی استعاری جهت داده، و این «جهان‌بینی قرآنی» به صورت الگویِ فرهنگیِ اسلامی و شناختی در طرحواره استعاری قرآن قابل مشاهده است.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_101463_e4321fa805ca03a5c33e8ae2d319cbb8.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2976-6982 1 1 2022 06 01 The Authority of Intellect and its Function from the Perspective of the Holy Qur'an اعتبار و کارکرد عقل از منظر قرآن کریم 189 197 101410 10.37264/jiqs.v1i1.10 EN Majid Maaref Full Professor, Department of Qur'an and Hadith, Tehran University, Tehran, Iran Journal Article 2021 08 27 .The Holy Qur'an introduces the concept of intellect as an instrument for thinking and recognizing the facts and in several verses with different expressions, insists on activating the intellect by human. in order to convey this issue precisely and deeply to the audience, The Qur'an has used many synonymous and close concept to intellect, such as tafakur (thinking), qalb (heart), lubb (heart of the matter), nuhā (understanding), ḥijr (evidence), ḥilm (reason) and fiqh (realization). The authority of the intellect in recognizing facts has been confirmed in the Qur'an and Islamic traditions. One of the most important subject matters that should be identified by the intellect is the domain of beliefs and theology, which also leads to the perception of the prophetic mission and resurrection. Another issue perceived by the intellect is the realm of recognizing moral virtues. According to several verses and traditions, human intellect can discern good and evil, regardless of religious teachings, although some Islamic sects do not believe in this. It can be said that the power of intellect in human is like an intrinsic prophet whose discernment is authoritative and in agreement with the guidance of the prophets. Thus, from the Qur'an's point of view, the realm of intellect in knowing facts is a vast scope which comprises various subjects such as theology, ontology, anthropology and ethics. قرآن کریم عقل را به‌عنوان ابزاری برای اندیشیدن و شناخت حقایق معرفی می‌کند و در آیات متعددی با تعابیر گوناگون بر به‌کارگیری و فعال‌سازی آن از سوی انسان تأکید می‌ورزد. قرآن برای انتقال دقیق‌تر و عمیق‌تر این مفهوم، از واژگان مترادف یا نزدیک به عقل نیز بهره گرفته است؛ از جمله تفکر، قلب، لُبّ، نُهى، حِجر، حِلم و فقه. اعتبار و حجیت عقل در شناخت حقایق، هم در قرآن کریم و هم در روایات اسلامی مورد تأیید قرار گرفته است. یکی از مهم‌ترین حوزه‌هایی که باید به‌وسیله عقل شناخته شود، قلمرو اعتقادات و الهیات است که شناخت خداوند، نبوت و معاد را نیز دربرمی‌گیرد. حوزه دیگری که عقل توان درک آن را دارد، عرصه فضایل و ارزش‌های اخلاقی است. بر اساس آیات و روایات متعدد، عقل انسان می‌تواند مستقل از آموزه‌های دینی، خوبی و بدی را تشخیص دهد؛ هرچند برخی از مکاتب کلامی اسلامی این دیدگاه را نمی‌پذیرند. بر این اساس، می‌توان گفت نیروی عقل در وجود انسان همانند پیامبری درونی است که داوری و تشخیص آن دارای اعتبار بوده و با هدایت پیامبران الهی هماهنگ و همسو است. ازاین‌رو، از منظر قرآن کریم، قلمرو عقل در شناخت حقایق بسیار گسترده است و موضوعات متنوعی همچون الهیات، هستی‌شناسی، انسان‌شناسی و اخلاق را دربر می‌گیرد.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_101410_396d5078ad9919ad3d5b5c5b34e91d0a.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2976-6982 1 1 2022 06 01 Rethinking the word faraḍa: An Inquiry to the Earliest Commentaries and Its contextual relevance بازاندیشی در واژه «فَرَضَ»: پژوهشی در تفاسیر نخستین و ارتباط بافتی آنها 201 212 101441 10.37264/jiqs.v1i1.11 EN Ahmad Pakatchi Associate Professor, Institute for Humanities and Cultural Studies, Tehran, Iran Journal Article 2021 09 04 Some exegetic comments narrated from early scholars do not relate neither to the Quranic context, nor to lexicographical and linguistic evidences. As a case, such irrelevance can be observed for the verb faraḍa in the verse (Q.24:1), as well as the verse (Q.28:85). Regarding methodology, this research used both traditional lexicographical and linguistic etymological inquiries. The result of the research is the fact that both verses are speaking of the philosophy of the Quranic surahs being revealed gradually in separate parts appropriate to social occasions and the challenges in prophetic era. برخی دیدگاه‌های تفسیری منقول از مفسران و دانشمندان نخستین، نه با سیاق آیات قرآن سازگارند و نه با شواهد لغوی و زبان‌شناختی همخوانی دارند. نمونه‌ای از این ناسازگاری را می‌توان در تفسیر فعل «فَرَضَ» در آیه نخست سوره نور (24:1) و نیز آیه 85 سوره قصص (28:85) مشاهده کرد. این پژوهش با بهره‌گیری از روش تحلیل لغوی سنتی و نیز مطالعات ریشه‌شناختی زبان‌شناختی به بررسی این مسئله پرداخته است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که هر دو آیه در واقع به فلسفه نزول تدریجی سوره‌ها و آیات قرآن اشاره دارند؛ بدین معنا که قرآن کریم متناسب با رخدادهای اجتماعی، نیازهای جامعه و چالش‌های عصر رسالت، به‌صورت مرحله‌ای و در بخش‌های جداگانه نازل شده است. از این منظر، کاربرد فعل «فَرَضَ» در این آیات ناظر به فرایند هدفمند و برنامه‌ریزی‌شده نزول قرآن است و نه معانی‌ای که برخی تفاسیر متقدم برای آن ارائه کرده‌اند.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_101441_55adadba05c7c2706f8c5b4068ff79da.pdf

Interdisciplinary Quranic Studies Research Institute, Shahid Beheshti University & Contemporary Thoughts Press Journal of Interdisciplinary Qur'anic Studies 2976-6982 1 1 2022 06 01 Panpsychism in Philosophy of Mind, Transcendent Philosophy and the Qur'an پانسایکیزم در فلسفه علم، حکمت متعالیه و قرآن 217 230 101338 10.37264/jiqs.v1i1.12 EN Mohammad SadatMansori Ph.D. in Philosophy of Mind, Visiting Professor at Shahid Beheshti University, Tehran, Iran Journal Article 2021 08 14 Panpsychism in philosophy of mind is the view that mentality is fundamental and ubiquitous in the natural world. The view has a long and venerable history in philosophical traditions -both East and West- and has recently enjoyed a revival in analytic philosophy. Thus, in conjunction with the widely held assumption that fundamental things exist only at the micro-level, panpsychism entails that at least some kinds of micro-level entities have mentality, and that instances of those kinds are found in all things throughout the material universe. We can see something like this in Mulla Sadra's Transcendent Philosophy. Mulla Sadra claims that all things enjoy some kind of intelligence and understanding. On the other hand, many verses of the Holy Qur'an either explicitly or implicitly assert the presence of understanding and intelligence in all things. In this article, I will explain all three issues (Panpsychism, Mulla Sadra's view, and relevant verses of the Holy Qur'an), then I will make it clear that Mulla Sadra's view and Qur'anic statements are consistent with at least some versions of the Panpsychism. پانسایکیسم در فلسفه ذهن، دیدگاهی است که بر اساس آن، ذهنیت یا آگاهی امری بنیادی و فراگیر در سراسر جهان طبیعی به شمار می‌رود. این دیدگاه پیشینه‌ای طولانی و معتبر در سنت‌های فلسفی شرق و غرب دارد و در سال‌های اخیر نیز در فلسفه تحلیلی مورد توجه دوباره قرار گرفته است. ازاین‌رو، در کنار این فرض رایج که موجودات بنیادی تنها در سطح ریزساختارهای عالم وجود دارند، پانسایکیسم مستلزم آن است که دست‌کم برخی از موجودات در سطح میکروسکوپی دارای نوعی ذهنیت یا آگاهی باشند و نمونه‌های این موجودات در همه اشیای جهان مادی یافت شوند. نمونه‌ای از این نگرش را می‌توان در حکمت متعالیه ملاصدرا مشاهده کرد. ملاصدرا بر این باور است که همه موجودات از نوعی ادراک، فهم و آگاهی برخوردارند. از سوی دیگر، آیات متعددی از قرآن کریم نیز به‌صورت صریح یا ضمنی بر وجود نوعی فهم و شعور در همه موجودات دلالت دارند. این مقاله ابتدا به تبیین سه محور اصلی، یعنی پان‌سایکیسم، دیدگاه ملاصدرا و آیات مرتبط قرآن کریم می‌پردازد؛ سپس نشان می‌دهد که دیدگاه ملاصدرا و گزاره‌های قرآنی، دست‌کم با برخی تقریرهای پانسایکیسم سازگار و قابل جمع هستند.

https://iqs.sbu.ac.ir/article_101338_d6a52c0e9479dc6c833c78da46a1c4e3.pdf